Kategorie artykułów

Sakrament małżeństwa (29)
Celebracja aktu małżeńskiego (32)
Miłość ludzka w planie Boga (46)
Czystość przedmałżeńska (12)
Płodność i planowanie dzieci (35)
Początek życia ludzkiego (9)
Wychowanie seksualne dzieci (10)
Orgazm (7)
Inicjacja, gra wstępna (22)
Ciąża i diagnostyka prenatalna (11)
Leczenie niepłodności (12)
Wstrzemięźliwość seksualna (35)
Poronienie (3)
Menopauza (5)
Choroby, trudne sytuacje (48)
Masturbacja (11)
Pornografia (11)
Seksoholizm (8)
Środki antykoncepcyjne (28)
In vitro (11)
Syndrom poaborcyjny (7)
Modlitwy małżeńskie (6)
Pożądliwość serca (48)
Podejście do grzechów seksualnych (52)
Historia i nowoczesność (23)
Stereotypy (30)
Zdrada (11)
Historie z życia (42)
O nas Kontakt

WESPRZYJ NAS

Pomiędzy darem a przywłaszczeniem

Oblubieńczy sens ciała ludzkiego jest związany z wolnością, która pozwala na stanie się darem dla drugiej osoby. Człowiek może stawać się darem, mężczyzna i kobieta tworzyć relację opartą na wzajemnym obdarowywaniu się, pod warunkiem, że każda osoba – mężczyzna i kobieta posiadają sami siebie.

„Pożądliwość, która ujawnia się jako swego rodzaju „przymus ciała”, ogranicza wewnętrznie i zacieśnia posiadanie samego siebie” (TC) Z tego powodu zostaje przyćmione piękno ciała ludzkiego rozumiane głębiej jako wyraz ducha.

„Pozostaje ciało jako przedmiot pożądania, a wraz z tym jako „teren przywłaszczenia” drugiego człowieka. Pożądliwość sama z siebie nie jednoczy, ale przywłaszcza”(TC). Relacja obdarowania zamienia się relację przywłaszczenia, a ciało zamiast być obszarem obdarowywania staje się „terenem” przywłaszczenia drugiego człowieka.

Pożądliwość godzi w „bezinteresowny dar”, odbiera człowiekowi godność daru, jaki wyraża jego męskie i kobiece ciało, depersonalizuje je. „Człowiek staje się dla człowieka, kobieta dla mężczyzny i na odwrót, przedmiotem z racji ciała. Pożądliwość oznacza jakby jednostronne lub wzajemne zredukowanie osobowych odniesień mężczyzny i kobiety do ciała i płci w tym znaczeniu, że odniesienia te stają się poniekąd niezdolne do przyjęcia wzajemnego daru osoby. Nie ogarniają, nie podejmują kobiecości i męskości w pełnym wymiarze osobowej podmiotowości, nie konstytuują doświadczenia komunii, pozostają jak gdyby jednostronnie „seksualnie” zdeterminowane”(TC).

br. Ksawery Knotz


Podobne artykuły: