Kategorie artykułów

Sakrament małżeństwa (29)
Celebracja aktu małżeńskiego (32)
Miłość ludzka w planie Boga (46)
Czystość przedmałżeńska (12)
Płodność i planowanie dzieci (35)
Początek życia ludzkiego (9)
Wychowanie seksualne dzieci (10)
Orgazm (7)
Inicjacja, gra wstępna (22)
Ciąża i diagnostyka prenatalna (11)
Leczenie niepłodności (12)
Wstrzemięźliwość seksualna (35)
Poronienie (3)
Menopauza (5)
Choroby, trudne sytuacje (48)
Masturbacja (11)
Pornografia (11)
Seksoholizm (8)
Środki antykoncepcyjne (28)
In vitro (11)
Syndrom poaborcyjny (7)
Modlitwy małżeńskie (6)
Pożądliwość serca (48)
Podejście do grzechów seksualnych (52)
Historia i nowoczesność (23)
Stereotypy (30)
Zdrada (11)
Historie z życia (42)
O nas Kontakt

WESPRZYJ NAS

Towarzyszenie dziecku w okresie prenatalnym

Towarzyszenie dziecku w okresie prenatalnym

Co mogą uczynić rodzice na poszczególnych etapach rozwoju dziecka? Wychowanie osoby do pięknej miłości zaczyna się nie od urodzenia, jak to było dotychczas pojmowane, ale od poczęcia. Rodzice mogą na różne sposoby towarzyszyć dziecku prenatalnemu w rozwoju.

 

  • Pozytywne myślenie o dziecku, wizualizacja na jego temat oraz przyszłych relacji z nim (np. w czasie porodu, karmienia piersią, kąpieli, zabaw).
  • Rozmowy z dzieckiem – w myślach lub głośne opowiadanie mu bajek i czytanie wierszy.
  • Pisanie pamiętnika ciążowego oraz pamiętnika rozwoju dziecka szczególnie przez tatę; pisanie dla dziecka bajek, listów
  • Słuchanie z dzieckiem muzyki; śpiewanie mu piosenek; granie dla niego na instrumencie.
  • Bujanie go i kołysanie oddechem i ruchem (np. w rytm muzyki, śpiewu), tańczenie z nim (spokojne, opływowe, rytmiczne ruchy).
  •  Różne formy kontaktu dotykowego – muskanie, głaskanie, masowanie, obejmowanie, pukanie, poklepywanie, utulanie, pieszczenie dziecka
  • Wykonywanie różnych rzeczy dla niego np. przez rodzeństwo (obrazki, zbieranie różnych przedmiotów dla maleństwa).
  •  Rozważanie tekstów biblijnych związanych merytorycznie z doświadczeniami rodzicielskimi.
  • Modlitwa za dziecko i włączanie go w formy kontaktu z Bogiem (w tym również w formy sakramentalne), rodzice już od poczęcia powinni mieć świadomość, że kształtują osobę, która będzie żyła wiecznie, dziecko Boże.

 

Stosunek uczuciowy rodziców do dziecka przez okres oczekiwania na jego urodzenie ma znaczenie dla jakości ich oddziaływania wychowawczego po urodzeniu. Już od samych narodzin rodzice uczą dziecko poprzez kontakt, dotyk, czułość, słowa czy zabawę czym jest miłość, pocieszenie i ciepło, istotne elementy potrzebne do pogłębiania bliskich więzi międzyludzkich. Dzięki czujności rodziców, którzy mają czas dla dziecka już od pierwszych lat uczy się ono odpowiadania i reagowania na polecenia rodziców. Stawiając dziecku małe, ale dla niego ważne zadania do wykonania rodzice konsekwentnie kształtują sumienie dziecka. Bez prawidłowo ukształtowanego sumienia młody człowiek nie ma możliwości kierowania swoją seksualnością w oparciu o wartości najważniejsze: jak miłość, małżeństwo, rodzina czy godność życia ludzkiego.

 

Magdalena i Piotr Ogrodowczyk

magdalena.ogrodowczyk@gmail.com


Podobne artykuły: