Kategorie artykułów

Sakrament małżeństwa (29)
Celebracja aktu małżeńskiego (32)
Miłość ludzka w planie Boga (46)
Czystość przedmałżeńska (12)
Płodność i planowanie dzieci (35)
Początek życia ludzkiego (9)
Wychowanie seksualne dzieci (10)
Orgazm (7)
Inicjacja, gra wstępna (22)
Ciąża i diagnostyka prenatalna (11)
Leczenie niepłodności (12)
Wstrzemięźliwość seksualna (35)
Poronienie (3)
Menopauza (5)
Choroby, trudne sytuacje (48)
Masturbacja (11)
Pornografia (11)
Seksoholizm (8)
Środki antykoncepcyjne (28)
In vitro (11)
Syndrom poaborcyjny (7)
Modlitwy małżeńskie (6)
Pożądliwość serca (48)
Podejście do grzechów seksualnych (52)
Historia i nowoczesność (23)
Stereotypy (30)
Zdrada (11)
Historie z życia (42)
O nas Kontakt

WESPRZYJ NAS

W świętości i we czci

W świętości i we czci

W 1 Liście do Tesaloniczan św. Paweł pisze: „Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywanie się od rozpusty, aby każdy umiał utrzymywać ciało własne w świętości i we czci, a nie w pożądliwej namiętności, jak to czynią nie znający Boga poganie” (1 Tes 4,3-4).

I dalej: „Nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do świętości. A więc kto [to] odrzuca, nie człowieka odrzuca, lecz Boga, który przecież daje wam swego Ducha Świętego” (1 Tes 4,7-8). W tym tekście spotykamy się z pojęciem czystości, która jest utożsamiona ze „świętością” (jako przeciwieństwo „świętości” autor wymienia „nieczystość”). Świętość i czystość zarazem oznacza, że człowiek „umie utrzymywać własne ciało w świętości i we czci, a nie w pożądliwej namiętności”.

Czystość jest „umiejętnością”, sprawnością, czyli uzdolnieniem do takiego działania, które obejmuje dwa kierunki – pierwszy umożliwia „powstrzymywanie się od pożądliwej namiętności i od rozpusty”, drugi, który ma wymiar pozytywny – jest umiejętnością utrzymania ciała w świętości i we czci. Ta umiejętność jest zakorzeniona we woli, czyli w samej podstawie ludzkiego chcenia i świadomego działania. „Te dwie funkcje: „powstrzymanie” i „utrzymanie” są ze sobą ściśle powiązane i wzajemnie od siebie uzależnione”(TC). Nie można utrzymywać ciała we świętości i czci, o ile się nie powstrzymuje od pożądliwej namiętności, ale nie można także powstrzymywać się od rozpusty bez dostrzeżenia wartości jaką jest „utrzymywanie ciała w świętości i czci”.

Paweł widzi w czystości nie tylko sprawność samego człowieka, ale „konkretny przejaw życia „według Ducha”, w którym ludzka sprawność zostaje wewnętrznie użyźniona i ubogacona tym, co Paweł w Liście do Galatów (5,22) nazywa „owocem Ducha”. Owa rodząca się w człowieku cześć dla wszystkiego, co w nim cielesne i płciowe — w  nim, a równocześnie w każdym innym człowieku, w mężczyźnie, jak i kobiecie — okazuje się najistotniejszą siłą dla „utrzymania ciała […] w świętości””(TC). Cześć jest wewnętrzną siłą natury duchowej, która rodząc się w człowieku nadaje czystości pełny wymiar.

Czystość jest cnotą chrześcijańską, czyli wewnętrzną zdolnością, umiejętnością do oddania czci ludzkiemu ciału w jego męskości i kobiecości – odkryciem godności ciała, godności osoby w jej męskości i kobiecości. Ta umiejętność jest owocem i znakiem działania Ducha św.

br. Ksawery Knotz


Podobne artykuły: